Kako je klerofašistički ’’div’’ hranjen i tetošen

0

Piše Goran Sekulović

Stanje u društvu, proizvedeno posebno od strane aktuelne klerofašističke vlasti, pokazuje da je veoma poučno i itekako vrijedno da se pomnije analiziraju mnogi od strane ranije vlasti i Vlade dugogodišnji pristupi i načini shvatanja pravoslavnog pitanja u našoj zemlji. U prošloj kolumni govorio sam o njegovom imovinskom aspektu, a ovog puta o državnom i nacionalnom. Ponovo imam u vidu dio odjeljka ljudskih prava Upitnika Evropske komisije od prije deset godina na koji je odgovore dala Vlada Crne Gore u procesu pristupanja naše zemlje EU, a odnosi se na vjerske zajednice i odnos između Crnogorske pravoslavne crkve (CPC) i Srpske pravoslavne crkve (SPC).

U Vladinoj konstataciji – datoj na početku odgovora u dijelu ‘’državnih razlika’’ između Srpske i Crnogorske pravoslavne crkve,  – da je ‘’SPC tj. Crnogorsko-primorska mitropolija organizaciono povezana sa Sinodom SPC u Beogradu, čiji je član, i u čijem radu učestvuje Mitropolit crnogorsko primorski, koji je bio i jedan od kandidata za Patrijarha SPC’’, nedovoljno jasno i precizno se definiše status ‘’Cetinjske Mitropolije’’, budući da je ona, i po aktima same Srpske pravoslavne crkve, samo jedna od više njenih eparhija.  Formulacija ‘’organizaciono povezana’’ ostavlja mogućnost da se govori o ‘’autonomiji’’ i ‘’samostalnosti’’ tzv. ‘’Crnogorsko primorske mitropolije’’. A iznad svega, na ovaj način se podupirala i ‘’potvrđivala’’ neistinita teza Srpske pravoslavne crkve, da je ova tobožnja ‘’cetinjska Mitropolija’’ već više od osam vijekova prisutna u Crnoj Gori. Precizno i u skladu sa činjenicama – sadašnja Crnogorsko-primorska mitropolija Srpske pravoslavne crkve, sa sjedištem na Cetinju osnovana je tek 1929. godine. U Ustavu Srpske pravoslavne crkve iz 1931. godine, u članu 12., pod brojem 20, navedena je kao sastavni dio Srpske pravoslavne crkve i ‘’Crnogorsko-primorska eparhija sa sedištem na Cetinju’’.

Snishodljiv i podanički stav stare Vlade prema Srpskoj pravoslavnoj crkvi, nespremnost da domaćoj i međunarodnoj javnosti integralno i otvoreno, jasno, pravovremeno i odlučno, predoči sve negativne i nipodaštavajuće, u kontinuitetu dugog vremenskog perioda izricane, izjave Srpske pravoslavne crkve (Beogradske patrijaršije) i Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori kao njenog sastavnog dijela spram suverene i međunarodno priznate države Crne Gore, crnogorske nacije i njene državotvornosti, istorije, jezika i kulture, kao i neodlučnost da, na temelju prava i pravde, zajedno sa Skupštinom, na vrijeme pripremi i donese zakone i državne akte koji će trajno riješiti i stabilizovati ovu osjetljivu društvenu oblast, vidljiv je i u dijelu objašnjenja položaja, pogleda i aspiracija Crnogorske pravoslavne crkve. ‘’CPC na čelu sa crnogorskim mitropolitom dominantno djeluje na području Crne Gore naglašavajući svoju lojalnost matičnoj državi. Istovremeno ukazuju na suzdržanost SPC prema odluci o nezavisnosti CG, ili javno negativan stav njenih predstavnika povodom nekih državnih odluka CG kao samostalne države, što je bilo i u slučaju priznanja Kosova’’.

Stara vlada Crne Gore analizirajući ‘’nacionalno’’ kod Srpske pravoslavne crkve, primjećuje i da ‘’prisustvo nacionalne atribucije u zvaničnom imenu crkve implicira kod dijela javnosti da je njena funkcija osim vjerske, u drugim segmentima javnog djelovanja potencijalno određena nacionalnim obilježjem u imenu’’. Stara vlast i Vlada su, očito, decenijama bili isuviše popustljivi prema Srpskoj pravoslavnoj crkvi. Nije problem nacionalno obilježje u ‘’zvaničnom imenu’’ Srpske pravoslavne crkve, već nacionalističko i šovinističko, etnofiletističko, fašističko, djelovanje ove crkve u praksi. Njeni čelnici u kontinuitetu, i doktrinarno i praktično, negiraju crnogorsku naciju, državu, crkvu, jezik i kulturu. Samim tim, neadekvatni su i kvalifikativi kao što su ‘’implicira’’ i ‘’potencijalno’’, jer je u pitanju višedecenijska zlokobna i krajnje ružna stvarnost, eksplicitnost, javnost i jasnost! stavova Srpske pravoslavne crkve.

Stara Vlada konstatuje da ’’istovremeno CPC nastoji, osim vjerske uloge, da svoju javnu angažovanost pokaže kao aktivnost za odbranu nacionalnog i kulturnog identiteta Crnogoraca, za razliku od SPC-a, koja po njima afirmiše isključivo srpski nacionalni interes’’. I ovđe se stara Vlada bavila eufemizmima i izbjegavala da direktno istakne sve činjenice o negativnom javnom djelovanju Srpske pravoslavne crkve,  u odnosu na Crnu Goru, već kaže da je to ‘’po njima’’, tj. po Crnogorskoj pravoslavnoj crkvi! Ovo je simulacija neutralnosti i loše shvaćena arbitrarnost i ‘’odvojenost crkve od države’’ što sve ima dalekosežno negativne posljedice i po, pokazalo se osobito nakon 30. avgusta lani, samu staru vlast i Vladu, ali što je mnogo važnije i najvažnije, prije svega za sve naše građane i našu ’’staru-novu’’, tj. jedinu državu Crnu Goru!

Stara Vlada i vlast nije iskoristila priliku ni da ukaže Evropskoj uniji u pomenutom dokumentu na vjekovnu pravoslavno-vjersku praksu i državno-pravne i crkveno-pravne principe poistovjećivanja granica suverenih država i pravoslavnih crkvi  u okviru njihovih teritorija, što sada nije slučaj – zahvaljujući politikantskom, nekanonskom i sa stanovišta crnogorske države štetnom radu Srpske crkve – u Crnoj Gori. Ovo je bila prilika da sa stanovišta svog državnog, nacionalnog, pa i međunarodnog, digniteta i dostojanstva, Vlada Crne Gore ukaže EU na ovaj i državni i religiozni apsurd koji ima veoma negativne reperkusije na stabilnost i crnogorske države i ukupnu regionalnu bezbjednost veoma osjetljivog područja Zapadnog Balkana, tim prije što religija ovdje uz onu standardnu liberalnu proevropsku, ima još i veću, dodatnu, civilizacijsku i nacionalnu vrijednost. To sve ranije nije urađalo drastičnim negativnim posljedicama prije svega zbog vjekovne nacionalne, vjerske i kulturne tolerancije Crnogoraca, ali i svih drugih građana Crne Gore. Nasuprot tome, maltene ispada da se stara vlast i Vlada gotovo i odriču jednog dijela teritorije države Crne Gore, ili je, pak, u pitanju bio jedan krajnje snishodljivi, podanički i podređeni odnos prema Srpskoj crkvi u stilu ‘’ne diraj diva dok spava’’. U prilog ovom mogućem zaključku idu i mnogi drugi, gotovo svi događaji i odnosi države Crne Gore prema Srpskoj crkvi u dugom periodu, a posebno neuklanjanje i nepostupanje po pravosnažnoj sudskoj presudi, tj. ostavljanje da i dalje nesmetano postoji, divlje sagrađenog ‘’vjerskog’’ objekta na Rumiji, koji je destabilizovao i unio nemir u vjekovnu vjersku koegzistenciju i toleranciju u tom kraju. Prof. dr Novak Kilibarda u knjizi ’’Željezna crkva i kosovski mit’’ naglašava da je postavljanjem gvozdene crkve na Rumiji zabijen ’’krvavi nož’’ u multietničko biće Crne Gore. Ovo je pitanje i ovaj događaj bio pobudio veliku pažnju i međunarodne javnosti. Tako se u izvještaju Američkog Stejt dipartmenta za 2010. g. o religijskim slobodama u svijetu, u dijelu o Crnoj Gori, navodi da ‘’Ministarstvo za ekonomski razvoj, uprkos najavama, nije sprovelo odluku o uklanjanju crkve sa vrha Rumije’’. Na ovaj način, klerofašistički ’’div’’ je hranjen i tetošen da bi 30. avgusta lani legalno i legitimno osvojio vlast i pokazao kakvu su istrajnost, efikasnost, dosljednost i posvećenost u toj brizi pokazali stara vlast i Vlada!? Na stranu to što su se na ovaj način diskriminisale i diskriminišu i druge vjerske zajednice u Crnoj Gori, tj. stavljaju u nejednak i neravnopravan položaj u odnosu na Srpsku pravoslavnu crkvu, koja je tako nesmetano dobijala i dobila! evo vidimo danas već respektabilan (na koji se u svakom slučaju itekako mora računati!) paravjerski, parapolitički i paradržavni oblik egzistencije, djelovanja i uticaja. Jasno je da je Srpska pravoslavna crkva, tj. Crkva države Srbije, u dugom periodu koristila neodlučnost, strah od eventualno negativnih političko-izbornih posljedica i podijeljenost ranijeg crnogorskog državnog vrha oko ‘’crkvenog pitanja’’ da nesmetano drži državu Crnu Goru i njene građane u šah-mat poziciji, a danas i da kao njen vlasnik, što ’’juristički’’ (imovinski), što ’’kanonski’’ (duhovno) što ’’suverenistički’’ (politički) raspolaže njenom teritorijom i istorijom, prošlošću i savremenošću, sudbinom i budućnošću. (gradski.me)

OSTAVI KOMENTAR

Please enter your comment!
Please enter your name here

PRAVILA KOMENTARISANJA

Komentari se objavljuju na portalu Skala radija. Odgovorni za sadržaj su isključivo autori napisanih komentara.

U komentarima je zabranjeno koristiti uvredljive riječi, psovke i klevete. Neće se objavit komentar koji sadrži ove elemente kao ni tekst komentara koji sadrži govor mržnje. Ukoliko se dogodi propust pa tekst bude objavljen, moderator je dužan da ga odmah ukloni čim ga primijeti ili mu neko skrene pažnju na sadržaj. Neprimjeren sadržaj će biti uklonjen a autor može biti prijavljen nadležnim organima.

Za eventualne primjedbe i sugestije mejl je skala@t-com.me.